Vanmorgen bij tram 9, twee meiden van 14. "Polio!" Huh? Hoor ik dat nu goed? Geëmmer met een pakje drinken in mijn ooghoek. "Dit rietje is echt polio!" Ja, ze zeggen het echt.
Misschien hebben de acties tegen het gebruik van kanker als een soort jokerscheldwoord echt effect gehad en stappen steeds meer jongeren nu over op polio. Dat klinkt grappiger en onschuldiger. Maar ook daartegen is alweer verzet ontstaan; er is zelfs een hyve tegen het scheldwoord polio.
"Binnenbaan!" brulde Gerard Kemkers Sven Kramer toe, en hij wees priemend naar links. Minuten later zag je Sven zijn coach "klootzak" toevoegen en een knetterende vloek uiten, net 
als Yep Kramer overigens, zijn vader. Zonder dat je dit allemaal echt kon horen. Sportcommentatoren en miljoenen tv-kijkers kunnen heel goed liplezen.
Eigenlijk jammer dat het vervolgens versterkt wordt op tv. En zwart op wit gedrukt in de krant. De verruwing slaat ook in de journalistiek toe.
Voor de meeste jongeren gaat er tegenwoordig geen dag voorbij zonder dat ze het woord kanker horen of zelf gebruiken. En in de meeste gevallen is de ziekte dan helemaal geen onderwerp van gesprek - nee, het wordt als scheldwoord gebruikt, of waarschijnlijk nog vaker als 'zomaar' een sterke uiting. En dan is het inmiddels ook goed mogelijk dat het niet iets negatiefs maar juist iets positiefs uitdrukt, zoals ontzag of waardering.
Maar je zal zelf maar kanker hebben of er in je directe omgeving mee geconfronteerd worden. Dan is het niet fijn om het woord kanker om de haverklap 'misbruikt' te horen worden. Daarom wordt er regelmatig - op z'n minst elk jaar, maar misschien wel vaker - een actie op touw gezet om het loze gebruik van kanker te bestrijden. Een kansloze missie? Of een prijzenswaardige ideële zaak?
Laatste reacties